O Bierzo é unha terra máxica e milagrosa, formado por unha depresión rodeada de montañas de carballo e castiñeiro, con frondosos vales percorridos por cristalinos arroios.
Nesta contorna, habitaron fai moitos anos os Celtas. O seu ancestral relixión, baseábase na adoración da natureza e nas longas noites, en torno ao lume xurdiron as Lendas.


Búsqueda personalizada

Lendas do Bierzo

Difusión, Promoción y Venda de Botillos, Botelos e Androllas.
Logo de Botillos Botelo Club do Botelo
logo de botillos.es Botillo Club del Botillo

As Medulas e Carucedo

En tempos da todopoderosa Roma, os guerreiros Celtas, mandados por Medulio, estaban sometendo ás Legiones Romanas, mandadas por Carisio a humillantes derrotas.
Medulio, tenia unha bela filla, chamada Boremia, da que se namoro Carisio. Cansados de desastres, Roma, envío un Gran Ejercito e derrotasen aos Celtas. Durante a Batalla, un raio mata a Medulio e o sangue dos Celtas mortos, se infiltro na montaña converténdose en ouro e dando lugar ás Medulas.
Os Romanos, gañaran a Batalla, pero perderon a guerra, ao esclavizar o seu Imperio na extracción do Ouro das Medulas.
Finalizada a batalla, Carisio subiu ás Montañas do Bierzo, a buscar á súa amada Boremia, enganándoa coa promesa de que asinara a paz co seu pai. Cando chego ao pobo, comprobou que os seus guerreiros eran escravos, o pobo arrasado e a árbore sagrada do Tezo cortado.
Boremia, empezou a chorar e chorar, ata que os seus lagrimas fixeron un río, que se converteu en lago e arrastrárona ata o fondo.
Hoxe día na Noite de San Juan, hai quen di, ver no Lago de Carucedo Ondina Caricea, cantando cancións Celtas.

Ondina Castelo de Autares (Roinas)
hada del lago Castillo de Autares



Portazgo

Existen en Veiga de Valcarce, dous Castelos medievais: Sarracin e Autares. Ambos Castelos, atópanse en senllas montañas, entre ambas, fórmase un estreito val por onde discorre o río Valcarce.
Na Idade Media, Veiga de Valcarce era o Punto de Entrada e Saída ao Reino de Galicia e , cal se fose unha Aduana actual, os Señores de Autares, cobraban o dereito do Portazgo. Os peregrinos a Santiago non eran unha excepción. O Portazgo foi eliminado polo rei Alfonso VI.
O Castelo de Sarrracin, foi Templario.  A súa fortaleza , era tal, que os irmáns Valcarce, se defendian dos ataques usando 5 estacas.
Ante tal proeza, o escudo dos Valcarce figuran as 5 Estacas.
Sarracin, foi un Castelo, inconquistable, soporto o asedio dos Irmandiños e foi usado por Carlos I, cando ía acoronarse Emperador de Alemania.

Castelo de Sarracín Portazgo na Veiga de Valcarce Castelo Autares (Roinas)
Castillo de Sarracin Portazgo en Vega de Valcarce Castillo de Autares



MUSICA DE LAS HADAS.NEREIDAS




La Corza Blanca

Existía a tradición na zona dos Ancares, de manter o lume aceso.
Conta a Lenda, que unha bela rapariga, escapaouse da casa onde servia, porque non lle deixaban desposarse coa mozo que amaba.
O seu irmán saíu a buscala e no bosque atopou morta unha Corza Branca. Córtolle parte unha pata e bótoa ao zurrón, cando chego a casa e abriu o zurrón, atopou que a pata da Corza, converteuse no brazo da súa Irmá.
Desde entón, mantíñase o lume aceso, para evitar os malos espíritos.

Peregrino Perdido

Veiga de Valcarce - Ruitelan - Herrerías - A Faba - Lagoa de Castilla - Ou Cebreiro...
Camiñaba a Santiago, un Peregrino Alemán. Era un deses curtos días de inverno, de baixas e espesas brumas , que caen sobre o estreito val do Valcarce.
Perdido o Camiño, o peregrino deambula sen orientación. O canto dun Pastor, guioulle ao Camiño e lévolle ao Santo Grial (Ou Cebreiro). Na zona do Valcarce e Ou Cebreiro, existen as cancións populares, que repiten o estribillo: Aylayla, Aylayla, Aylayla, Ayla ....letra inventada.
Wagner, recórdanos este episodio en Parsifal.
En Ou Cebreiro hai unha placa que nos recorda o acontecemento e na Faba un Albergue dunha asociación Alemá.



Reproducción

Permitida a reprodución, sen fins comerciais ou lucrativos, citando a fonte de procedencia: botillos.com